30 Oktober

Mannen 35+ kampioen

Vanavond was het dan zover. Het 35+ team van V.V. Nagele kon kampioen worden. Er werd al weken over niets anders gesproken. De appjes vlogen de laatste dagen over en weer en iedereen die ook maar iets met deze 35+ mannen had, werd gemobiliseerd.

Om even over zevenen kwam de toch best wel brede selectie van Nagele met strakke koppies in Emmeloord. De spanning stond op de gezichten te lezen. De druk nam zelfs nog toe toen bleek dat er een grote supportersschare was meegereisd. Er mocht niet gefaald worden. Er stond dan ook van alles langs de lijn. Echtgenotes, kinderen, opa’s, oma’s, vaders, selectiespelers van Nagele 1, spelers van Nagele 2 en Nagele 3 en nog allerlei andere supporters. De verwachtingen waren vooraf erg hoog en de 35+ mannen hebben deze hoge verwachtingen waar kunnen maken.

Om even over half acht werd er op het kunstgras van Flevo Boys afgetrapt in de wedstrijd tegen Ens. Nagele stelde al snel orde op zaken want al bij rust stond het 3-0 voor Nagele door doelpunten van Hugo, Dolf en Zeger. Het 4e doelpunt van Nagele, gescoord in de 2e helft, was het mooiste doelpunt van de avond. Een geplaatst schot van Friso Jongejan verdween hard en onhoudbaar in de benedenhoek. Ens deed nog even wat terug door Evert van Amerongen maar het sloakkoord was voor Nagele. Friso scoorde zijn 2e doelpunt. Eindstand 5-1.

De laatste wedstrijd van de avond zou bepalend zijn voor de titel, tenminste dat was de verwachting vooraf. Maar de enige concurrent van Nagele, Flevo Boys verloor op het moment dat Nagele tegen Ens speelde met 6-3 van Emmeloord. Nagele was dus al kampioen voordat de laatste wedstrijd gespeeld werd.
Interim coach Steven van Mourik kon in de laatste wedstrijd tegen SVM dan ook naar hartelust wisselen. SVM was zeker aan Nagele gewaagd en liet zich abosluut niet terug drukken. Maar het geroutineerde Nagele kon toch eenvoudig stand houden. Na eenminuut of 10 spelen kreeg de keeper van SVM een schot te verwerken. Hij had daarbij de pech dat zijn vinger uit de kom schoot. Hoe los je dat op? Dan is er natuurlijk altijd Friso Jongejan. Hij liet zich meteen wisselen en ging met de keeper van SVM naar de EHBO. Binnen enkele minuten was Friso weer terug en even later kwam ook de keeper van SVM weer het veld op, weer met alle vingers in de kom.
Na rust kwam Nagele dan toch op voorsprong. Vanaf de rechterkant werd een bal laag voor het doel gespeeld. Hugo Jongejan stapte bewust over de bal heen en kreeg hem daarna meteen terug van Rens Koene. Van dichtbij was de invalgoalie van SVM kansloos: 1-0. Friso Jongejan had even later de wedstrijd op slot kunnen gooien. Hij kwam volkomen vrij voor de keeper, had de hoek voor het uitzoeken. Hij keek naar linksonder, rechtsonder, linksboven en rechtsboven. Hij kon geen keuze maken, hij schoot de bal daarom maar op de lat, bewust,  tenminste dat is het verhaal. Gescoord werd er niet meer in de slotminuten zodat Nagele ook deze wedstrijd won en uiteindelijk met 20 punten en een ruime voorsprong op haar achtervolgers, kampioen werd.

Onder luid applaus van het talrijke meegereisde publiek kwamen de mannen van het veld. Uiteraard werden er een paar kwalitatief matige foto’s gemaakt, maar bloemen waren er helaas niet bij. De voorzitter had er niet aan gedacht, de penningmeester wel. Maar zuinigheid gaat bij de penningmeester boven alles. Hij had, naar wij aannemen, bewust geen bloemen gekocht, dat kost alleen maar geld. Het feest was er niet minder om. Het kampioenschap werd uiteraard gevierd met de nodige biertjes. Volgend voorjaar doet Nagele ongetwijfeld weer mee. Met deze kwalitatief sterke selectie moet ook volgende voorjaar meegedaan kunnen worden om de prijzen. En als er geen prijs gewonnen wordt is er ook geen man overboord want gezelligheid is ook wat waard.